Vés al contingut

Elias Canetti

De Viquidites
Elias Canetti
Projectes germans
  Biografia a la Viquipèdia
  Multimèdia a Commons
Dades biogràfiques
Naixement Ruse (Bulgària)
25 de juliol de 1905
Mort Zúric (Suïssa)
14 d'agost de 1994 (89 anys)
Ocupació Escriptor, aforista, dramaturg, químic, assagista, novel·lista, psicòleg i filòsof
Drets d'autor
Les citacions poden estar protegides per drets d'autor.
Modifica dades a Wikidata

Elias Canetti (Ruse, 25 de juliol de 1905 — Zuric, 14 d'agost de 1994) fou un escriptor búlgar d’origen sefardita en llengua alemanya.

  • «Cada llengua té el seu propi silenci[1]
    (en alemany) Jede Sprache hat ihr eigenes Schweigen.
    Aufzeichnungen, 1942
  • «Tenen els animals menys por perquè viuen sense paraules?»[1]
    (en alemany) Haben die tiere weniger Angst, weil sie ohne Worte leben?
    Aufzeichnungen, 1949
  • «L'infern dels lladres és la por de ser robat.»[1]
    (en alemany) Die Hölle des Diebs ist die Angst vor Dieben.
    Aufzeichnungen, 1951
  • «La majoria de les religions no milloren les persones sinó les fa més prudents.»[1]
    (en alemany) Die meisten Religionen machen die Menschen nicht besser, aber vorsichtiger.
    Aufzeichnungem, 1952
  • «Només aquells que tenen por dels seus propis records són covards, realment covards.»[1]
    (en alemany) Feig, wirklich feig ist nur, wer sich vor seinen Erinnerungen fürchtet.
    Aufzeichnungen, 1954
  • «La música, la mesura de la humanitat[1]
    (en alemany) Musik, das Hohlmass des Menschen.
    Aufzeichnungem, 1956
  • «Va cremar tots els seus llibres i va retirar-se com un ermità a una biblioteca pública[1]
    (en alemany) Er verbrannte alle seine Bücher und zog sich als Eremit in eine öffentliche Bibliothek zurück.
    Aufzeichnungem, 1960
  • «Sense llibres es podreixen les alegries.»[1]
    (en alemany) Ohne bucher verfaulen die Freuden.
    Aufzeichnungen, 1960

Referències

[modifica | modifica el codi]

Bibligrafia

[modifica | modifica el codi]